Abe Kuipers: Het Innerlijke Reservoir

De Groningse kunstschilder, graficus, filmmaker en beeldend kunstenaar Abe Kuipers (1918) heeft een bijzondere positie in de naoorlogse schilderkunst. Hoewel hij korte tijd lid was van het kunstenaarsgezelschap Het Narrenschip, dat door drie oud-Ploegleden in 1950 in het leven was geroepen, werkte hij het grootste deel van zijn leven op zichzelf. Het oeuvre van Kuipers vertoont een aantal typerende breuken of periodes die hij zelf forceerde om zich te blijven vernieuwen. Na zijn afstuderen aan de kunstnijverheidsschool (later Academie Minerva) in 1941, zat hij tot het einde van de Tweede Wereldoorlog ondergedoken in de Noordoostpolder. In zijn werk zijn oorlogsthematiek en jeugdherinneringen belangrijke elementen. Hij verliet de stad Groningen om in Stitswerd beter in het open landschap te kunnen schilderen. Vervolgens verruilde hij deze plek voor Donderen om zich toe te leggen op grafische vormgeving en film. In deze laatste periode zou hij zich meer laten inspireren door collagekunst en het dadaïsme. In de documentaire over Abe Kuipers getiteld HET INNERLIJKE RESERVOIR blikt de kunstenaar terug op zijn vak en zijn ontwikkeling als schilder.